الف - قرارداد سياسى اين قرارداد در پنج ماده به امضاى نمايندهء مختار دولت انگليس و حاجى ابراهيم خان صدر اعظم ايران رسيد . در مقدمهء قرارداد مزبور پس از حمد خداوند متعال و ذكر بعضى آيات قرآن كريم و تحيت پيامبر اكرم ( ص ) و ائمهء اطهار ( ع ) شرحى مبسوط از محاسن اتحاد و اتّفاق بشر و ملل عالم آورده ، و آنگاه به تعريف فتحعلى شاه و توصيف حاجى ابراهيم خان صدر اعظم پرداخته و چند سطرى هم از كاپيتان ( سروان ) جان ملكم تمجيد و توصيف نموده ، و سپس به ثناى پادشاه انگليس . . . پرداخته و . . . ادامه مىدهد : اين معاهدهء سياسى كه ميان دو مملكت معظم است وسيله و رابطه‌اى محكم خواهد بود كه نسل بعد نسل آنها را بهم مربوط نمايد و هر دو دولت هميشه تا دنيا باقى است بر طبق مواد ذيل عمل خواهند نمود . مادهء اول : تا خورشيد جهان‌افروز بر ممالك دولتين معظمتين پرتوافكن است و عالم را منور مىگرداند اين اتحاد و يگانگى بين دولتين در صفحهء روزگار باقى خواهد ماند ، و ريشهء شرم‌آور دشمنى و نفاق براى هميشه قطع خواهد گرديد و جاى آن را ترتيباتى خواهد گرفت كه اسباب كمك و مساعدت بين دو ملت باشد ، و علل كينه و فساد تا ابد محو خواهد گرديد . مادهء دوم : هرگاه پادشاه افغانستان تصميم گيرد كه به هندوستان حمله نمايد ، چون سكنهء هندوستان رعاياى اعليحضرت پادشاه انگلستان مىباشند يك قشون كوه‌پيكر با تمام لوازم و مهمات از طرف كارگزاران اعليحضرت قدر قدرت ايران به افغانستان مأمور خواهد شد كه آن مملكت را خراب و ويران نمايد و تمام جديت و كوشش را به كار خواهند برد كه آن مملكت به كلى مضمحل شده و پريشان گردد . مادهء سوم : اگر پادشاه افغانستان مايل گردد كه از در دوستى و صلح وارد شود ، دولت ايران در حين تعيين شرايط صلح ، اين مسئله را مسلم و حتمى خواهند نمود كه پادشاه افغانستان و